„Duma i uprzedzenie”, „Rozważna i romantyczna” czy „Emma” to powieści, których zapewne nie trzeba nikomu przedstawiać. A jednak Jane Austen ma w swoim dorobku również mało znane juwenilia – stworzyła historię Anglii na nowo!
W historii literatury bywa tak, że zanim uznani pisarze staną się uznanymi pisarzami, tworzą juwenilia. Z późniejszego punktu widzenia to zazwyczaj ciekawostki literackie. A jednak pozostają w pewnym sensie ważne – pokazują, że wielcy pisarze bywali kreatywni jeszcze zanim zamarzyła im się pisarska sława. Jane Austen, „największa powieściopisarka czasów georgiańskich”, poza znakomitymi powieściami ma w dorobku także bardzo osobliwą publikację przeznaczoną dla kółka rodzinnego. Jak możemy przeczytać w biografii Jane Austen w domu autorstwa Lucy Worsley:
„Jane uwielbiałaby dzisiejsze Horrible Histories, ponieważ sama napisała parodię The History of England autorstwa Goldsmitha. Zachowała się do dzisiaj, zapisana w notesie. Cały okres od 1421 do 1649 roku zostaje tam opowiedziany na nowo przez »stronniczego, uprzedzonego i ignoranckiego historyka«. Opis jest bardzo osobisty i bardzo zabawny. W Opactwie Northanger Catherine narzeka, że w historii »prawie nie ma kobiet«, same tylko »kłótnie papieży z królami« i na każdej stronie »wojny i pomory«. Jane sprostowała to, pisząc własną wersję dziejów. Nie zapomniała wprowadzić do historii Joanny D’Arc, lady Jane, a także Anne Boleyn, przyjmując, że »uroda, elegancja i błyskotliwość« tej ostatniej usprawiedliwiają jej występki. Oliver Cromwell zaś to »ohydny potwór«. Historia wyposażyła Jane w śmiałe przekonania polityczne, zwłaszcza dotyczące XVI i XVII wieku. Broniła zaciekle 
Karola I i jego babkę z rodu Stuartów, Mary, królową Szkotów. Było ogromnie przywiązana do wspaniałego i skazanego na przegraną rodu Stuartów, pisała, iż była to »rodzina zawsze krzywdzona, zdradzana i pomijana – której zalety rzadko się przypomina, podczas gdy błędy zawsze się wytyka« (jeden z członków rodziny Jane, również torys, napisał później pod tym tekstem: »Brawo, ciociu Jane!«).
Manuskrypt Jane zilustrowała z oddaniem Cassandra, która wykonała charakterystyczne portrety wszystkich bohaterów. Monarchowie brytyjscy ukazani są nie w historycznych strojach, lecz w ubiorach współczesnych pannom Austen. Historycy i eksperci medyczni dokonali pomysłowej pracy detektywistycznej, przyjąwszy założenie, że rysunki Cassandry w istocie są portretami żyjących wówczas członków rodziny Austenów. Proszę bardzo! Oto własna rodzina dostarcza Cassandrze modeli. Być może to sama Jane jest młodą i piękną Mary, królową Szkotów, podczas gdy matka to straszna, starsza królowa Elżbieta I”.
Pamiętajcie, że również historia może inspirować literaturę. Natchnienie, pomysły na fabuły – to wszystko jest tuż obok. Chcesz się nauczyć rozpoznawać dobre pomysły? Zapraszam cię na Kurs Pasja Pisania Inspiracje. Kurs rusza 8 kwietnia. Tu znajdziesz szczegóły:
http://www.pasjapisania.pl/kurs-inspiracje.html
Dołącz do grona zadowolonych absolwentów i doświadcz innego wymiaru literatury!
Źródło cytatów: Lucy Worsley, Jane Austen w domu, tłum. Anna Przedpełska- Trzeciakowska, Alicja Kosim, Świat Książki, Warszawa 2019.
Źródło grafiki: https://www.theguardian.com/books/2012/jun/08/jane-austen-portrait-as-young-girl
Pisarz #1:
– Brał udział w dwóch wojnach światowych jako żołnierz
– Był ochotnikiem w Czerwonym Krzyżu
– Mieszkał w różnych okresach swojego życia w Chicago, Włoszech, Toronto, Paryżu, Hawanie, Afryce
– Był reporetem na wojnie domowej w Hiszpanii
– Był czterokronie żonaty
– Był prawdopodobnie tajnym agentem służb KGB pod kryptonimem „Agent Argo”
– Dostał literacką Nagrodę Nobla
– Chłał, palił, wdawał się w bójki, polowal na nosorożce, żył pełnią życia
Pisarka #2:
– Przez całe życie mieszkała na brytyjskiej prowincji
– Nigdy nie wyszla za mąż
– Nie brałą udziału w żadnych ważnych wydarzeniahc historycznych
Ale to o tej drugiej Mistrzu popełnił jż ponad 10 wpisów na blogu, a o tym pierwszym ani razu się nie zająknął. Mistrzu, dlaczego???
Hemingwaya jeszcze nie znam za dobrze – a Austen to moja miłość jeszcze z czasów nastoletnich. Nienasycona i aktualna:)
Nie wierzę, żeby Mistrzu Hemingwaya dobrze nie znał 😉
Ale na wszelki wypadek podaję przepis:
60 ml białego rumu
40 ml świeżego soku z grejpfruta
40 ml świeżego soku z limonki
15-30 ml likieru Maraschino
Wlać do szejkera z lodem, wymieszać, (opcjonalnie: wlac do pokalu), wypić 😉
Przepis stworzony na Kubie, specjalnie dla Hemingwaya. Podobno po jego interwencji zrobiono poprawkę i zwiększono ilość rumu do 120ml
Nie jestem abstynentem, ale rzadko sięgam po alkohol:)
Nie to miałem na myśli przez dobre znanie Hemingwaya. 😉 W tamtym zdaniu pisałem jeszcze o pisarzu. A potem skojarzyłem, że jest też taki drink.
🙂