Algorytm prawdę ci powie? ROZWIĄZANIE KONKURSU!

Zakończył się już październikowy konkurs na blogu Pasji Pisania. Mogliście zdobyć najnowszy kryminał Małgorzaty Postawnej „Algorytm milczenia”. Kto poprowadzi śledztwo z komisarz Swobodą?

I kolejny konkurs na blogu Pasji Pisania dobiegł końca. Mogliście wygrać Algorytm milczenia Małgorzaty Podstawnej – nagrody ufundowało Wydawnictwo Prozami. Słowo „algorytm” nie było najłatwiejsze, ale poradziliście sobie. Pora ogłosić werdykt. Kto podejmie się kolejnego śledztwa z komisarz Tamarą Swobodą?

Małgorzata Podstawna zdecydowała się nagrodzić trzy osoby:

I miejsce – Inez L.
II miejsce – Pisarczyk Amator
III miejsce Karolina Kułakowska

Wszystkie prace konkursowe możecie przeczytać tutaj. A oto te nagrodzone:

Inez napisała taką miniaturkę:

Tamara zbliżyła się do okna. W ciemności nie poruszała się żadna postać. Komórka leżąca na stoliku nie pokazywała nowych wiadomości. Zostało jeszcze nieco czasu. Fala sceptycyzmu zalała jej umysł. Zaparzy sobie kawy, przejrzy akta. Mocna arabika najlepiej rozbudzała myśli. Zapowiadała się długa noc.
Wrzątek zatopił czarny proszek, wchłaniając kolor nocnego nieba. Pierwszy gorzko-słodki łyk podziałał stymulująco. Usiadła na kanapie z kubkiem w ręku. Że też dała się Małgorzacie namówić! Współpracować przy śledztwie z pisarzem. Ciekawe, co Miłosz powie na tak szalony pomysł.
To prawda, Gośka poradziła sobie lepiej niż się Tamara spodziewała. Pisarze nieźle umieli myśleć. Analiza charakterów, logiczność ciągu zdarzeń, oko do szczegółów, architekci emocji. Parę razy podsunęła jej wniosek, na który sama by nie wpadła. Teraz chciała pomóc następnemu. A ten następny miał pomóc jej przy śledztwie.
„Algorytm” wyłoni najlepszych. Tamara widziała oczami wyobraźni ich palce tańczące po klawiaturze, błędny wzrok, gdy szukali inspiracji. Po wszystkich kursach i poradach chcieli się dobrać do powieści, rozebrać je na czynniki pierwsze, odkryć schemat sukcesu. Podstawna, Skowron-Wilusz, Stoga – jak im się to udało? Desperacko pragnęli się dowiedzieć. Czytali prace konkurentów z mieszaniną fascynacji i złości. Dobrze, że oddzielała ich przestrzeń Internetu, bo ta tajemnica – jak każda – mogłaby pociągnąć za sobą kolejną ofiarę.
Drgnęła. Na schodach zabrzmiały kroki. A więc są. Wstała, a jej umysł z niewiadomych przyczyn przemienił ściany korytarza w wiersze i kolumny z cyfr, niczym w Matrixie. Trzy stuknięcia zburzyły ciszę. Biorąc głęboki oddech, Tamara nacisnęła klamkę.

Pisarczyk Amator zaproponował taki tekst:

– Dzień dobry. Nazywam się Karol i jestem wirtualnym asystentem firmy usługowej Pasikonik. W czym mogę ci służyć?
– Chciałbym przedłużyć umowę o kolejny rok.
– W celu weryfikacji proszę podać swój identyfikator i ośmiocyfrowy pin abonenta.
– Mój identyfikator to SX5468. Numeru PIN nie znam.
-W takim razie muszę zadać panu kilka pytań. Kiedy przypada rocznica pana ślubu?
– Zgłupieliście. Od 4 lat jestem rozwiedziony, to niby jak i po co mam pamiętać datę swojego ślubu?
– To proszę w takim razie numer rejestracyjny auta pana teściowej.
– Pewnie jakieś W1EDZMA albo coś podobnego sądząc po jej pierdolniętej córci.
– Niestety to błędna odpowiedź. Muszę pana uprzedzić, że trzecia niepoprawna odpowiedź zablokuje pana dostęp do infolinii na dwa tygodnie. Kolejne pytanie brzmi ….

– Zatkaj się głupia maszyno! Proszę połączyć mnie z konsultantem.
– Proszę bardzo. W celu połączenia z konsultantem nasz algorytm weryfikacyjny musi sprawdzić czy nie jest pan botem. Czy prawdą jest, że nie istnieje zbiór o mocy pośredniej pomiędzy mocą zbioru liczb całkowitych i liczb rzeczywistych?
– A w dupę sobie wsadźcie ten wasz algorytm weryfikacji! Pierdolę cię głupi blaszaku i twoją zasraną firmę!
– Twoja tożsamość jako człowieka została potwierdzona. Łączę z konsultantem.

A Karolina Kułakowska nadesłała taką pracę:

Po raz piąty w ciągu dziewięciuset trzydziestu pięciu sekund spojrzała na zegarek. Adam znowu się spóźniał. Dlaczego, do jasnej Anielki, nie mógł wysłać głupiego SMS-a? Wystarczyłoby: „Będę za X minut”. U niego X oznaczało minimum pół godziny.
Anka westchnęła. Ziemniaki prawie wystygły. Pieczony tuńczyk pachniał cytryną. Na przeciwległych biegunach stołu stały dwa kieliszki Sauvignon Blanc.
Upiła łyk. Poczuła cierpkość wina i ciepło w gardle. Przyjemne mrowienie. Sięgnęła po telefon. Miała oddzwonić do matki, ale zaraz nie będzie w stanie „rozmawiającym”. Oddała się więc scrollowaniu.
„O, Jagoda znów w bikini. Za co ona jeździ na wakacje? Za mszowe? Bo chyba nie za te nędzne cztery koła w budżetówce. Ha!”
Rozbawiona własnym komentarzem dała się ponieść algorytmowi. Kotki, pieski robiące piruety, ludzie udający innych za pieniądze.
Zatrzymała się na zdjęciu dziewczyny przebranej za kurę. Tak. Nie wiedźmę. Nie elfkę. Nie syrenę. Zwykłą kurę.
„Czekasz, obiad stygnie, a jego dalej nie ma? Przestań być kurą domową! Zapisz się na nasze warsztaty i odmień swoje życie!”
Anka wybałuszyła oczy ze zdumienia.
„Co za badziewna reklama”. Już prawie się nabrała. Kolejna, kurde, zarabiająca na niczym. Bo co oferowała? Zmianę? Ludzie się przecież nie zmieniają. Kształtują — owszem. Do pewnego momentu. A później są, jacy są. Z wiekiem złe cechy ponoć już tylko się wyostrzają.
Rozmyślania przerwał dźwięk powiadomienia.
„Aniu. Przepraszam. Jóźnicki mnie zagadał. Będę za 15 minut”.
Na końcu wysłał emotkę w postaci serduszka.
Wróbel usiadł na parapecie. „Pewnie zaraz mi go osra”.
Włożyła rybę z powrotem do piekarnika. Ziemniaki ustawiła na gazie.
„Ale co tam. Niech osra. Może to na szczęście.”

Serdecznie gratuluję laureatkom, laureatowi, a także wszystkim uczestnikom i uczestniczkom konkursu. Pamiętajcie, że już samo zmierzenie się z tematem – i to niełatwym! – jest pisarskim zwycięstwem! Wyglądajcie kolejnego konkursu.

Źródło cytatów: https://blog.pasjapisania.pl/2026/10/04/algorytm-milczenia-konkurs/

6 Replies to “Algorytm prawdę ci powie? ROZWIĄZANIE KONKURSU!”

  1. Małgorzata Podstawna says: Odpowiedz

    Gratulacje dla zwycięzców 💪😁

    1. Karolina Kułakowska says: Odpowiedz

      Bardzo dziękuję za wyróżnienie mojego tekstu! I gratuluję wszystkim pozostałym 🙂

  2. Czyli dla wszystkich, którzy zdecydowali się na udział.

    A my gratulujemy pani Małgorzacie cierpliwości i dziękujemy za trud włożony w czytanie i ocenę. Nigdy nie chciałbym być w sytuacji recenzenta na tym forum, bo wybór w tych konkursach Mistrza jest zawsze trudny. Tutaj po prostu prawie nie ma tekstów słabych (mi się czasami jakiś zdarzy) . A i algorytmu na wygranie wymyślić się nie da, jeśli nie znasz dobrze jurora. Jakby był nim sam Mistrzu, to pewnie dałoby się coś wykombinować. Pewnie wystarczyłoby, żeby fabuła kręciła się wokół Jane Austen. 😉😉😉

    Już się ciesze na lekturę książki. Z trailera zapowiada się ciekawie …

  3. Gratulacje dla wszystkich zwycięzców!
    Mnie „Algorytm” prawie pokonał, ale się nie dałam, więc zwycięstwo tak czy siak.
    Do poczytania.
    Czas zakupić książkę!

    1. Mi tam pomysł z nazywaniem czworonogów Algorytmami się nawet podoba, ale te algorytmy sa z definicji niedoskonałe… bo nie mają własności stopu. Taki labek np. mógłby jeść i jeść i się nigdy nie zatrzymać. Algorytm nieskończony… Nieprawdaż Andy?
      Oj coś hermetycznie mi wyszło… 😉

  4. Konkurencja jak zwykle na bardzo wysokim poziomie. Gratuluję wszystkim uczestnikom i bardzo dziękuję za wyróżnienie 😊

Dodaj komentarz